``AmiSung``'s profileWelcome To My Gallery ....PhotosBlogListsMore Tools Help

Welcome To My Gallery . . . A m i S u n g . . .

``AmiSung``

Occupation
Location

Windows Media Player

Custom HTML

 

Custom HTML

 

Custom HTML

 

Custom HTML

 

Custom HTML

 

Custom HTML

 
There are no photo albums.
September 06

ไม่รู้จักฉัน .. ไมรู้จักเธอ

นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้องแสงจันทร์วันเพ็ญ
โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น
ฟังเพลงเดิมเดิมที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน
หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์
♥ ♣ ♥ ♣ ♥ ♣ ♥ ♣ ♥ ♣
หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ
แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป โดยไม่รู้จักเธอ
• ○ • ○ • ○ • ○ • ○
ทบทวนเรื่องราวต่างต่าง ทุกทุกครั้งที่ฉันตื่นนอน
บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร
หากจะมีโอกาสอีกหน จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทน์
เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์
♀ ♂ ♀ ♂ ♀ ♂ ♀ ♂ ♀
หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ
แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป โดยไม่รู้จักเธอ
August 29

ตื่นเต้น

ผ่านพ้นการสอบมาก็นาน ( เสร็จไปตั้งแต่วันที่ 7 อ่ะ )
ที่ต้องรอดูกันต่อไปก็คือผลสอบ ><"
สอบเสร็จจนจะครบเดือนแล้ว แต่คะแนนยังออกไม่หมดเลย
ต้องมาคอยลุ้นอยู่ทุกวัน จนตอนนี้ยังไม่เลิกลุ้น  ( ยังไม่ออกอีก 2 วิชา )
มีเวลาว่างซักติ๊ดส์เมื่อไหร่ เมื่อนั้นต้องเดินไปดูคะแนนที่ตึกคณะทุกครั้งไป
เดินก้าวออกจากลิฟท์ 1ก้าว แล้วค่อยๆชำเลืองบอร์ดที่ติดคะแนน
เสียงเพื่อนตะโกนออกมา เห้ย!! คะแนนติดยังวะ
แล้วก็ลืมตาดูให้เต็มตา เฮ้อ ! ยังไม่ออกเลยวะ
แล้วก็พูดพร้อมกันว่า ~~ เมื่อไหร่จะออกวะ นานชิบเป๋งเลย
( อ. คง งง กับลายมืออันน่าพิศวาศกับเด็กบางคนอยู่ )
แต่ 4 วิชาที่ออกมาแล้วนั้น คะแนนก็ถือว่าค่อนข้างดีนะ
พอๆกะ mean หรือไม่ก็อาจจะสูงกว่านิดหน่อย
ก็ถือเป็นที่น่าพอใจกันไป แต่ยังไงก็ต้องสู้ต่อไปอีก
ไปเจอกันอีกทีกลางเทอม สู้ๆ สู้เพื่ออนาคต ฮ่าๆ
August 17

อัพก็อัพ

 ช่วงนี้กำลังเศร้า เหงา เซ็ง
เพราะอะไรนะหรอ?? ก็เพราะว่าเราจะต้องเดินในทุกๆที่คนเดียว..
ถ้าต้องอยู่เพราะทน เราก็ไม่ขอต้องทนอยู่ดีกว่า
ห่างๆกันไปซักพัก เพื่อว่าวันหลังกลับมามันจะได้ดัขึ้นกว่านี้
เรื่องเสียใจก็ยอมรับนะ ว่ามันต้องมีบ้าง
ถึงแม้ว่าเราจะเป็นคนพูดว่าให้เลิกกันไปซักพักเถอะ
เขาคงอยู่ได้ เพราะตลอดเวลาเขาก็ไม่ค่อยจะสนใจเราอยู่แล้วนิ
( ความเป็นห่วงรู้นะว่ามันยังมีบ้าง แต่ดูว่ามันช่างน้อยลงไปซะเหลือเกิน )
แต่เขาจะรู้หรือเปล่า ว่าเราคนที่พูดไปจะเป็นคนที่เจ๊บซะเอง
แต่ก็อย่างว่าเลือกที่จะเดินมาทางนี้แล้ว เจ๊บก็จะทน...
อยู่กะเพื่อน สนุกไปวันๆ ก็ดี ไม่ต้องมาคิดมากกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ไม่ต้องมานอนร้องไห้เพราะเขาไม่สนใจ ไม่ต้องมาทนกับสิ่งที่ไม่สมควรจะทน
ถ้าเขาคิดว่าเขาขาดเราไม่ได้ซักวันเขาคงติดต่อกลับมาเองแหละ
แต่ถ้าเขาคิดว่าไม่มีเราแล้วเขาก็ยังดำเนินชีวิตต่อไปอย่างเดิมได้
ก็ขอให้เขามีความสุขในทางที่เขาเดินก็แล้วกัน
บางทีมีเรา เราขัดอะไรไปเขาก็ทำไม่ได้
ต่อไปนี้ไม่มีเราแล้วเขาอยากจะทำอะไรก็คงทำได้สะดวกขึ้น
จะไม่โทษว่าใครผิด เพราะไม่มีใครที่จะดีพร้อมไปหมดทุกอย่าง
เราไม่ได้ดีไปหมดทุกเรื่อง ส่วนเขาก็ไม่ได้แย่ไปหมดซะทุกเรื่องเหมือนกัน
ถ้าวันนึงต้องกลับไปคบกัน แต่อะไรที่มันเคยแย่ แล้วมันยังไม่กลับมาดีขึ้น
เราขอเลือกที่จะเจ๊บแบบนี้ต่อไปดีกว่า...
ไว้รอคนที่เขาเข้าใจว่า เราต้องการอะไรมากกว่านี้
แล้วค่อยเริ่มนับ1ใหม่ ก็คงจะไม่สายไป.. กับคู่ชีวิตที่แท้จริง
เราก็ไม่ได้สวย เราก็ไม่ได้รวย เราก็ไม่ได้เก่ง
แล้วใครกันหละที่จะมาสนใจ แต่ถึงอย่างไร ก็จะรอต่อไป
แต่ถึงถ้ามันจะไม่มี ก็จะขอขึ้นคานทองนิเวศน์ อยู่กะแม่ อยู่กะครอบครัว ไม่เห็นเป็นอะไร
บางทีมันอาจจะมีความสุขกว่ามีใครซักคนใกล้ๆก็ได้
เพราะอย่างน้อยครอบครัวของเราก็ไม่เคยทำร้ายเรา
ความรักบริสุทธิ์จะหาที่ไหนได้ นอกจากความรักจากครอบครัวของเราเอง
ดีกว่ามีใครซักคนข้างๆ แต่เขาค่อยๆทำร้ายเราจนใจเราเจ๊บ...
เจ๊บจนทนไม่ได้ แล้วต้องกลับไปอยู่ตรงจุดเดิม
ไม่อยากเริ่ม1 กับใครหลายๆคน เพราะใจของฉันมันบอบบางเกินกว่าจะยอมรับไหว ~*
August 07

สอบเสร็จแย้ว

เย้ ~!! สอบเสดแว้ววว
เหมือนยกภูเขาออกจากอก[อันแสนจะเล็ก]ไปเลยแหละ
เรื่องสอบเป็นไงนะหรอ ?? ก็แบบว่า...
วันแรกๆ ก็ขยันอ่านดีหรอก แบบมั่นใจสุดๆ ว่ายังไงคะแนนก็เกินครึ่งแน่ๆ
แต่ไอ้ 2 วิชาหลังนี่ซิ มันเริ่มเบื่อที่จะอ่านแล้ว
หัวใหญ่ แต่สมองมันเล็กทำไงได้เนี๊ยะ ,,,,
ยิ่งอ่านนานวันเข้า เนื้อที่ในสมองมันก็ยิ่งน้อยลงไป
อ่านอะไรๆเข้าไป มันก็เริ่มไม่เข้าสมองแหละ
ออกจากห้องสอบมาแบบคอตก กรี๊ด ~!! จะบ้าตาย
เหงคนอื่นเขามีกำลังใจมาเป็นกอง
ทำไม๊ ทำไมฉันไม่มีกำลังใจเหมือนใครๆเขาเล้ย เฮ้อ
แต่ช่างมันเถอะ อยู่กะเพื่อนดีกว่า สบายใจดี สู้ๆ สู้ตาย
August 01

สอบแย้ว

พรุ่งนี้ก็สอบแระ อิจฉาคนที่สอบเสร็จแล้วจัง
มหาลัยเราสงสัยจะเป็นมหาลัยเดียวที่กำลังจะสอบ
เพราะมหาลัยคนอื่นเขาคงสอบเสร็จกันหมดแระ เฮ้อ
ตารางสอบก็สุดแสนจะโหดร้าย สอบ6ตัว ติดกันรวด ไม่มีพักเย้ย
ไม่กลัวอะไรหรอก กลัวแค่ว่าจะอ่านหนังสือไม่ทัน แค่นั้นแระ
เพราะคนอย่างเรา อ่านหนังสือวันนึงๆ ได้เต็มที่แค่ 4 ชม. เท่านั้น 555+
ถ้าอ่านมากกว่านั้นแล้วมันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก แค่จะตาย เพราะเอี้ยนเท่านั้นเอง - -*
[ แค่จะตายเพราะเอี้ยน = คำแก้ตัว แต่ที่จริงๆแล้ว มันขี้เกียจตั้งหาก 555+ ]
อีกไม่กี่วันก็วันแม่แระ ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะทำอะไรให้แม่ดีน๊า
แต่อีกตั้ง 11วันกว่าจะถึงวันแม่ ยังไม่คิดดีกว่า
ทำข้อสอบให้ดีๆดีกว่า ทำให้แม่ภูมิใจ
ก็คงถือว่าทำเพื่อแม่แล้วเน๊อะ สู้ๆ สู้เพื่อแม่ ฮ่าๆๆ
ขยันๆเรียน จะได้จบรับใบปริญญามา
แล้วก็ไปสมัครงาน พอได้ทำงานก็จะไม่ต้องมีการสอบที่น่าปวดหัวอีกแล้ว
[ แต่ก็รู้ตัวอ่ะ ว่าถ้าจบขึ้นมาแล้วต้องไปทำงาน คงจะอยากกลับมาเรียนมากกว่า - -*
ไปทำงานก็คงต้องแข่งขันกับคนอื่น คงจะน่าเบื่อกว่าการสอบอีก แหง่ว ]
สรุป แค่ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ก็พอแล้วมั่ง
ต่างคนก็ต้องเลือกทางเดินของตัวเองกันต่อไป สู้ๆ